Klinisch toepassingsgebied: Het 1116-NS-19-9 antilichaam herkent een glycolipide epitoop (sialo-lacto-N fucogentaose II ganglioside) welke geëxprimeerd wordt door een groot aantal maligne weefsels. In het serum verschijnt het antigen in associatie met een mucine. CA 19.9 is een mucine-achtige tumormerker die gekarakteriseerd wordt door elke monoklonale antistof die specifiek gericht is tegen een epitoop dat overeenkomt met de gesialyseerde vorm van het pentasacharide residu van het lewis-antigen. Alleen serum van personen met de bloedgroep Le(a-b+) en Le(a+b-) kunnen CA 19.9 positief zijn. In sommige lichaamsvochten kan het CA 19.9-gehalte hoog zijn in tegenstelling tot de zeer lage serumwaarden in het geval van benigne aandoeningen. Gestegen serumwaarden worden gezien bij pancreas- of andere gastro-intestinale tumoren. Voor detectie van pancreaskanker heeft de CA 19.9 bepaling een gevoeligheid van 82% en een specificiteit van 90% wanneer een cut-off-waarde van 37-40 U/ml gebruikt wordt. Na chirurgie heeft de CA 19.9-waarde een prognostische waarde indien serieel bepaald voor de detectie van relaps alvorens radiografische of klinische manifestaties optreden. Verhoogde waarden: - bij pancreaskanker - bij andere maligne aandoeningen : colorectaal; maag ; long - bij niet-maligne aandoeningen : H.pylori infecties; colorectale aandoeningen; cirrhose. Interferenties: - Heterofiele antistoffen bij patiënten die regelmatig contact hebben met dieren of dierlijke producten kunnen interfereren. Bij resultaten die niet overeenstemmen met de kliniek kunnen verdere testen nodig zijn om de aanwezigheid van heterofiele antistoffen uit te sluiten. Contacteer hiervoor een klinisch bioloog.
