ZAS Labgids - totale stikstof

Klinisch toepassingsgebied: Ureum is de belangrijkste stikstofhoudende metaboliet van het katabolisme van eiwitten. Het wordt gesynthetiseerd in de lever en voor meer dan 90% uitgescheiden via de nier. Het ureum wordt glomulair gefiltreerd en gedeeltelijk tubulair gereabsorbeerd. De concentratie aan ureum reflecteert de verhouding tussen de ureumproductie en de ureumexcretie. De voornaamste indicatie voor een ureumbepaling is de controle van de nierfunctie. Principe: Staal wordt automatisch gepipetteerd op de Ureum 'slide' en homogeen gespreid. Water en niet-eiwithoudende componenten migreren naar de reagenslaag waar ureum door urease wordt omgezet tot ammoniak. Alleen het ammoniak diffundeert door een semipermeabel membraan en reageert met een indicator met vorming van een kleurstof. Na een vaste incubatietijd wordt de reflectie van de kleurstof gemeten bij 670 nm waarbij de witte spreidingslaag gebruikt wordt om het licht te reflecteren. Verhoogde waarden: - Verhoogde proteïne-inname via voeding - Hyperthyroïdie - post-operatief Verlaagde waarden: - Kinderen tijdens normale groei - zwangerschap - laag eiwit en hoog koolhydraten-dieet - herstel - leverziekten, toxemie - nierinsufficiëntie Interferenties: Ammonium-ionen kunnen een positieve bias veroorzaken.